DEPARTMENT SCHAGEN

Zet een professioneel liefhebber van social media voor een groepje vrijbuiters en creatievelingen, en ongetwijfeld zal in kort tijdsbestek het virus Epimedia om zich heen slaan, en velen infecteren.

Het gonst van de plannen en ideeen in Markt 18. Nieuwe media opent, zoals de naam al zegt, immers vele nieuwe wegen. En talloos veel mogelijkheden. Er is een nieuwe website in de maak, waarbij alles in beweging is en constant veranderd. Een ieder kan inloggen en erop gooien wat ´ie wil. Dat is democratie.

Ben ik ouderwets wanneer ik er voor uitkom dat ik van de blijvende dingen ben? Woorden als Immer, Altijd, Eeuwig, Waarheid zijn me zo lief. De gestaagheid, het geduld om tot perfectie te komen, hoge verwachtigingen te hebben. Ik houd daarvan. Wanneer ik mezelf erop probeer te betrappen dat mijn conservatisme misschien een angst verhuld (want dat gebeurd heden ten dage constant als je iets niet wilt: ´Dat is angst Mi-hyun´) wil me dat maar niet lukken. Zou het kiezen voor het vluchtige, het wispelturige, het hap-snap-van-alles, niet juist een angst en vooral onvermogen verhullen?

De link met de verkiezingen afgelopen week ligt voor de hand. De kiezer wordt zwevend genoemd, wat er in de praktijk op neer komt dat ´ie dagelijks hopt van partij naar partij. Of als vrijgezel hopt van partner naar partner, als werknemer hopt van baan naar baan. Alles is snel, veranderlijk, onvoorspelbaar. Niets is blijvend. De postmoderne mens gelooft niet meer in de Grote Verhalen. Die zijn achterhaald en perken bovendien onze egocentrische vrijheid in.

Ik houd ervan na te denken over echt en onecht. Tja. Het is een gebied die me in mijn gedachten naar de hoogste toppen en de diepste dalen kan voeren. Weten wat echt echt voor mij betekent en er mee spelen is een fantastische bezigheid. De vrijheid van deze ironische creativiteit kan ik een ieder aanbevelen. Misschien is het dan ook zo gek nog niet om gezamelijk dingen te verzinnen en al deze virtuele gebeurtenissen het web op te gooien. De uidaging is natuurlijk dat anderen het geloven. En wie weet, misschien dat onze kleine verhalen de functie van de Grote Verhalen in zullen gaan nemen. Het geloof in de werkelijkheid van een fictionele God en een virtuele expositie in Markt 18 ligt immers bij nader inzien niet ver van elkaar verwijderd.

Het is van belang als individu om niet ten onder te gaan aan de enorme snelheid, veranderlijkheid en vooral hoeveelheid aan informatie die de ronde doet. Je moet zichtbaar zijn (Facebook/LinkedIn/Hyves) en ook hoorbaar (Twitter). Als je niet zichtbaar of hoorbaar bent, besta je niet. Dus wil je bestaan, maak je een profiel aan. Dat is essentieel. Natuurlijk kun je sjoemelen met je profiel, je foto, je bezigheden, interesses, al naar gelang bij welke groep je wilt horen, en waar je aan moet voldoen om door hen gezien en gehoord te worden. Door hen tot leven geblazen te worden. Wil je je sociale status opkrikken? Geef je mening, benoem je bezigheden, beschrijf je gedachtes. Je hoeft niets te onderbouwen of verantwoorden. Liever niet zelfs, dat is te moeilijk en je hebt niet zoveel leestekens tot je beschikking. Maak gewoon heel veel vrienden, want in deze virtuele wereld draait alles om kwantiteit, niet om kwaliteit. Om vorm, niet om inhoud. En je eenzaamheid zal even worden opgeheven.

Ik ben misschien te éénkennig van aard voor Facebook. Ik gebruik het eigenlijk als een e-mailadres, stuur m´n vrienden en bekenden messages, want ik kan eerlijk gezegd niets bedenken wat ik met iedereen tegelijkertijd zou willen delen. Als ik praat of schrijf is dat tot een gezicht gericht. Dat praten en dat schrijven tot degene in kwestie kent een geschiedenis en een diepte. Daar is mijn aandacht op gericht. Misschien moet ik inderdaad gereset worden wil ik mee met deze tijd.

De afgelopen decennia kenden een overschot aan managers en hun Tjakka!-taal is nu ook neergedaald in de wereld van de sociale media op internet. De geboden: ´The sky is the limit…´, ´Je kunt alles als je maar wilt!´, ´Kom op voor jezelf!´, we horen het te pas en te onpas. Het moderne individu heeft heel wat management-en assertiviteitstrainingen achter de rug en kent het daaop gebaseerde profiel een enorme macht toe. Met je profiel presenteer je jezelf, verkoop je jezelf, ga je contacten aan die-je-verder-kunnen-helpen. Je bent een presentatie. Net-werken en vriendjespolitiek gaan een digitale verhouding aan en is nu voor een ieder binnen handbereik. Succes en status liggen voor het oprapen. Natuurlijk mag je weigeren, maar dan moet je ook niet zeuren wanneer je de boot hebt gemist of niet geslaagd bent. Mislukken is een keuze.

Wat heb ik toch een zwak voor degene met een onhandig, knullig profiel. Zo´n profiel waar de werkelijkheid en de eerlijke integriteit van afdruipt. Met een foto waarop de oneffenheden je in vol ornaat toegemoet treden. Ik zal wel bij die groep horen. Ik ga maar eens op zoek naar mijn stoffige vrienden. Epimedia heeft me besmet en is misschien zo gek nog niet.

Mi-hyun Sook